thumb|250px|Archibald Campbell Archibald Campbell, Pierwszy Markiz Argyll, 8. Hrabia Argyll; przywódca szkockiego klanu Campbell, (ur. 1607, zm. 27 maja 1661) – faktyczny szef rządu szkockiego (przez większość okresu tzw. wojny trzech królestw (jednej z serii angielskich wojen domowych)). Campbell był najbardziej wpływową postacią w ruchu Coventanter, który podczas angielskiej wojny domowej w latach 40. i 50. XVII w. walczył w obronie wyznania prezbiteriańskiego oraz szeroko pojętych interesów Szkocji.
Rodowód i młodość Archibald Campbell był pierworodnym synem Archibalda Campbella, 7. Hrabiego Argyll, oraz jego pierwszej żony, Agnes Douglas – córki Williama Douglasa, 6. Hrabiego Morton. Kształcił się na Uniwersytecie św. Andrzeja, na który 15 stycznia 1622 r. zdał egzamin wstępny. We wczesnym wieku, jako Lord Lorne, otrzymał posiadłość we włościach Argyll, gdy jego ojciec wyrzekł się protestantyzmu i zaciągnął się do armii Filipa III Habsburga, króla Hiszpanii i Portugalii. Campbell przejął niemal absolutną władzę nad klanem, dysponując siłami 20 tys. ludzi. W ten sposób stał się najpotężniejszym możnowładcą w całym królestwie.