Bernardino Caballero Melgarejo (ur. 20 maja 1839 w Ybycuí, zm. 26 lutego 1912 w Asunción) – prezydent Paragwaju w latach 1881-86 i założyciel Partii Colorado (Narodowy Związek Republikański – Asociación Nacional Republicana – Partido Colorado).
Życiorys Caballero był potomkiem hiszpańskiej rodziny szlacheckiej; synem Jose Ramona Caballero de Anazco (dalekiego potomka Tupaca Huallpy – marionetkowego króla Inków, obsadzonego na tronie przez hiszpańskich konkwistadorów) oraz jego żony, Melchory Ines Melgarejo y Genes. Caballero był żonaty dwukrotnie: z Maríą de la Concepción Díaz de Bedoya, a później – z Julią de Alvarez.
Caballero urodził się w Ybycuí, wiejskiej gminie w departamencie Paraguarí. W młodości zaciągnął się do armii paragwajskiej. Brał udział w walkach podczas wojny paragwajskiej (tzw. wojny potrójnego sojuszu). W czasie wojny został asystentem prezydenta Francisco Solano Lópeza w Humaita i dzięki swojej lojalności, piął się w górę hierarchii wojskowej. Stopniowo rosło jego znaczenie jako przywódcy ariergardy. Ostatecznie doszedł do stopnia generała. W 1871 objął tekę ministra wojny.