weteranów wojennych oraz zagwarantowaniem im miesięcznych emerytur wysokości 100 dolarów. Został również utworzony fundusz odszkodowawczy, który wypłaca zapomogi weteranom, którzy podczas wojny utracili zdrowie. Wysokość renty zależy od stopnia niepełnosprawności. Fundusz był przyczyną ogromnego oszustwa finansowego. Wielu urzędników rządowych, działaczy partyjnych, itd. (włącznie z Hunzvim) zadeklarowało, że są w 117% niepełnosprawni. Eksperci finansowi doszli do wniosku, że to oszustwo było głównym czynnikiem w kryzysie gospodarczym w Zimbabwe.

W roku 1999 Hunzvi został aresztowany w związku z oskarżeniem go o korupcję. Był oskarżony o defraudację 45 milionów dolarów Zimbabwe z funduszy dla weteranów. Nie pozwolono mu wyjść za kaucją, gdyż obawiano się, że może szantażować świadków lub umknąć wymiarowi sprawiedliwości. Proces notorycznie odraczano. Przywódcy związku weteranów zdecydowali o pozbawieniu Hunzviego przywództwa. W roku 2000 Hunzvi prowadził kampanię, popieraną przez weteranów oraz zwolenników ZANU-PF (Afrykańska Unia Narodowa Zimbabwe – Front Patriotyczny), której miała na celu przejęcie gruntów od europejskich właścicieli.