Według „Wspomnień” G'orcze Petrowa, Dełczew był współautorem statutu BMKRA w roku 1896, którego Art.3 rozdziału II brzmi: „Członkiem BMKRA może być każdy Bułgar, niezależnie od płci, który nie splamił się nieuczciwym postępowaniem” Przez wielu najbliższych przyjaciół, włącznie z Pejo Jaworowem, Dełczew uważany był jednoznacznie za rodowitego Bułgara. Jaworow był autorem jego pierwszej biografii, napisanej wkrótce po śmierci Dełczewa. Jaworow w swoim pamiętniku określał działalność swojego przyjaciela jako „wschód bułgarskiego słońca nad wolnością Macedonii”.
Dełczew był zwolennikiem idei utworzenia wspólnego macedońsko-adrianopolskiego regionu autonomicznego (tłumaczonego przez przywódców WMRO jako przejściowy krok w drodze do pełnego zjednoczenia z Bułgarią). Autonomię Bułgarii zagwarantował 23 artykuł Traktatu Berlińskiego z 1878 r. Macedończycy i Adrianopolitanie mieli zjednoczyć się bez względu na pochodzenie oraz religię. Dełczew nieprzychylnie odnosił się do idei bezpośredniego zaangażowania bułgarskich władz w walkę wyzwoleńczą w regionach Macedonii i Adrianopolu.