Jednak, w 1873 r. odszedł z rządu Meiji w przejawie protestu przeciwko rządowej polityce sankcji wobec Korei, a także - przeciwko dominacji w rządzie polityków z prowincji Chōshū i Satsuma.
W 1874 r. Itagaki, wspólnie z: Shōjirō Gotō, Shimpei Etō oraz Taenomi Soejimą, założył Powszechną Partię Patriotów (Aikoku-kōtō). Na konferencji założycielskiej oświadczył:
"My, trzydzieści milionów Japończyków, jesteśmy w równym stopniu obdarzeni pewnymi niezbywalnymi prawami, wśród których można wymienić: prawo do radości i ochrony życia oraz wolności, prawo do nabywania i posiadania majątku, prawo do godziwych zarobków oraz dążenia do szczęścia. Natura obdarzyła tymi prawami wszystkich ludzi, dlatego nie mogą być one odebrane przez żadną władzę ludzką."
Powyższe antyrządowe stanowisko zyskało poparcie przedstawicieli klasy samurajów, wiejskiej arystokracji (która sprzeciwiała się scentralizowanemu systemowi podatkowemu) oraz chłopów (którzy byli niezadowoleni z wysokich cen produktów żywnościowych oraz niskich płac). Działalność Itagaki'ego na rzecz liberalizmu sprawiła, że stał się on równoprawną ideologią na japońskiej scenie politycznej. Itagaki stanął na czele demokratycznych przemian.