Wiktor Misakowski
Jako poeta zadebiutował w 1938 roku na łamach prasy radzieckiej, w roku 1956 w prasie polskiej. Pozostawił po sobie wiersze, prozę i dramat. Napisał kilkanaście zbiorów poetyckich, był tłumaczony na kilka języków, w tym na niemiecki (poemat Sydonia) oraz rosyjski (Nie powiedziałem, Я не сказал – wybór wierszy z lat 1957-1990 w tłumaczeniu na rosyjski Andrieja Bazylewskiego, Вахазар (1992) oraz Zmarznięta ziemia, Замерзшая земля - wybór utworów z lat 1959-1996 w tłumaczeniu na rosyjski Andrieja Bazylewskiego, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2004, Wydawnictwo Вахазар, Moskwa 2004). Ostatnie lata życia poświęcił na pisanie wspomnień pod tytułem WFD, czyli człowiek, który nie wie kim jest, wydanych przez Wydawnictwo Adam Marszałek w 2017 roku.
Stanisław Misakowski zmarł w wieku 79 lat po kilkumiesięcznej chorobie. Został pochowany na Cmentarzu Parafialnym w Żyrardowie. Od 2004 roku jedna z ulic w Żyrardowie nosi jego imię.