Klemens Bąkowski (ur. 23 listopada 1860 w Krakowie, zm. 22 sierpnia 1938 tamże) – polski prawnik, adwokat, literat, znawca historii Krakowa, współzałożyciel Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa.
Życiorys W latach 1867–1871 uczęszczał do szkoły podstawowej mającej siedzibę w pałacu Larischa. W 1879 zdał maturę w Gimnazjum św. Anny w Krakowie. W latach 1879–1883 studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując w 1885 tytuł doktora. Należał do chóru akademickiego i Czytelni Akademickiej.
Podczas studiów pracował jako aplikant w kierowanym przez Michała Bobrzyńskiego Archiwum Akt Grodzkich i Ziemskich. Po obronieniu doktoratu został zatrudniony jako koncypient w kancelarii Karola Pieniążka. W latach 1891–1906 prowadził kancelarię adwokacką w Krzeszowicach. W 1902 został radnym Krakowa, który to urząd pełnił do 1907. W 1907 objął urząd radcy prawnego krakowskiej gminy miejskiej. Był ponadto radcą krakowskiego oddziału Banku Gospodarstwa Krajowego.