Granica polsko-słowacka przed II wojną światową Kiedy 14 marca 1939 roku została utworzona Republika Słowacka (państwo oficjalnie niezależne, jednak kontrolowane przez III Rzeszę), przestała istnieć granica polsko-czechosłowacka, która stała się na pewnym swym odcinku granicą polsko-czeską (z Protektoratem Czech i Moraw), granicą polsko-słowacką i granicą polsko-węgierską.
Ówczesna granica polsko-słowacka swój bieg rozpoczynała 0,55 kilometra na zachód od góry Mały Połom (Trojačka, 1058 m n.p.m.), następnie biegła w kierunku wschodnim przez górę Vel. Polom (1067 m n.p.m.), na południe od Przełęczy Jabłonkowskiej, na północ od Czacy i Czarnego, następnie przez Wielką Raczę, Pilsko, Babią Górę, Chyżne, przecinała dolinę Orawy i główny grzbiet Tatr. Dalej biegła doliną Białki wzdłuż doliny Dunajca, przez Pieniny, doliną Popradu, przez Muszynę i kończyła swój bieg na szczycie Czerenin (Černiny, 929 m n.p.m.) w okolicach Łupkowa, gdzie znajdował się trójstyk granic Polski, Słowacji i Węgier.