Od 1945 do 1948 był dyrektorem Spółdzielni Wydawniczej „Wiedza”. Należał do PPS (wydalony w 1948), a w latach 1956-1967 do PZPR. Został usunięty z partii w związku z podpisaniem listu w obronie Leszka Kołakowskiego. Od 1955 pracował w Państwowym Instytucie Wydawniczym, gdzie zajmował się przede wszystkim edycją pamiętników, m.in. w serii Biblioteka Pamiętników Polskich i Obcych. Był także tłumaczem. W latach 70. zaangażował się w działania opozycji. Był sygnatariuszem Listu 59 przeciwko zmianom w konstytucji i członkiem KOR (od 30 października 1976) i KSS KOR. Należał do Polskiego PEN Clubu i Związku Literatów Polskich.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 133-4-10).
Prace edytorskie Daniel Chodowiecki: 64 reprodukcje (1953) Pamiętniki dekabrystów. T. 3, Sprawy dekabrystowskie w pamiętnikarstwie polskim (1960) Polska Stanisławowska w oczach cudzoziemców. T.