Do Kolegium Kardynalskiego powołał go papież Innocenty II w marcu 1135, początkowo z tytułem diakona S. Maria in Via Lata. W 1137 przebywał z misją legacką w Novarze, a w maju 1139 Innocenty II wysłał go jako swojego legata do Dalmacji, aby zaniósł paliusz arcybiskupowi Salony. Dzięki jego wstawiennictwu 7 listopada 1141 Innocenty II wydał przywilej protekcyjny dla kanoników parmeńskich.
W grudniu 1143 papież Celestyn II promował go do rangi prezbitera Ss. Giovanni e PaoloWbrew poglądom Brixiusa i Maleczyńskiego, identyfikacja Humbalda z Ss. Giovanni e Paolo z diakonem S. Maria in Via Lata jest pewna. Maleczyński, s. 62, argumentował, że identyfikacja ta nie jest możliwa, bo kardynał Humbald z Ss. Giovanni e Paolo jest udokumentowany już w 1142 i na bulli z 25 kwietnia 1142 widnieje podpis zarówno jego, jak i diakona S. Maria in Via Lata. Badania paleograficzne podpisów diakona S. Maria in Via Lata na bullach z 6 grudnia 1142 i 9 grudnia 1143 oraz prezbitera Ss. Giovanni e Paolo z 23 grudnia 1143 i późniejszych dowiodły jednak, że jest to jedna i ta sama osoba (Weiss, s. 155–156). Najwyraźniej w latach 40. XII wieku było dwóch następujących po sobie kardynałów Ss. Giovanni e Paolo o imieniu Humbald (Hubald). Pierwszy z nich zmarł wkrótce po 19 maja 1142 (por. Maleczyński, s. 62), a drugi został promowany w grudniu 1143..