thumb|240px|Jeździec pojący wierzchowca, 1852 thumb|240px|Letni pejzaż z pasącymi się krowami, 1864 Eugène Joseph Verboeckhoven (ur. 18 czerwca 1798 w Warneton, zm. 19 stycznia 1881 w Brukseli) – belgijski malarz, rzeźbiarz, grawer i pedagog.
Życiorys Urodził się w rodzinie o tradycjach artystycznych, jego ojciec Barthélemy Verboeckhoven (1759–1840) był rzeźbiarzem, a brat Charles-Louis Verboeckhoven (1802–1889) malarzem marynistą. Studiował w latach 1816–1818 w Akademii w Gandawie, od 1818 był uczniem pejzażysty i malarza zwierząt Balthasara Ommegacka. Verboeckhoven wiele podróżował, odwiedził m.in. Francję (1824 i 1841), Niemcy (1828), Włochy (1841), dwukrotnie był w Londynie (1824 i 1826). W 1827 osiadł na stałe w Brukseli, gdzie założył studio, w 1830 aktywnie uczestniczył w powstaniu antyholenderskim. Był żonaty z Apolline Ferdi-Ande Hebbelinck, mieli troje dzieci.