Dwóch lub trzech więźniów zmarło w następstwie tych doświadczeń, pozostali byli poważnie osłabieni. W październiku 1944 Beiglböck przedstawił wyniki doświadczeń w obszernym raporcie na konferencji w Berlinie. Metoda słodzenia była nieprzydatna. Negatywny wynik eksperymentu był oczywisty od początku. Charakterystyczne że naczelny lekarz Luftwaffe Oskar Schröder w piśmie do naczelnego dowódcy SS Heinricha Himmlera prosząc o pozwolenie wykonania prób na więźniach zaznaczał, iż metodę tę uważa za szkodliwą, gdyż doprowadzenie stężonych roztworów soli może wywołać objawy ciężkiego zatrucia.
Po wojnie Beiglböck schwytany przez aliantów, sądzony w procesie lekarzy podczas którego został zaatakowany przez swojego byłego więźnia, Karla Höllenreinera. Skazany został na 15 lat pozbawienia wolności. Wyrok zamieniono następnie na 10 lat. Po opuszczeniu więzienia w latach 1952–1963 pracował w szpitalu w Buxtehude.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austriaccy lekarze Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Członkowie SA Kategoria:Austriaccy naziści Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1963