Dutschke powrócił na niemiecką scenę polityczną, gdy w połowie lat 70. XX w. uaktywnił się nowy ruch polityczny, powstały po protestach przeciwko budowie elektrowni atomowych w NRD. Dutschke rozpoczął współpracę z dysydentami stojącymi w opozycji do rządów komunistycznych w: NRD, Polsce, Jugosławii, Czechosłowacji oraz na Węgrzech. Utrzymywał kontakty m.in. z: Robertem Havemannem, Wolfem Biermannem, Mihailo Petkoviciem, Milanem Horáčkiem, Adamem Michnikiem i .

Z powodu nasilającej się encefalopatii, będącej skutkiem zamachu, Rudi Dutschke zmarł 24 grudnia 1979 r. w Århus, w Danii. Podczas kąpieli doznał ataku epilepsji i utonął.

Publikacje Mój długi marsz: Przemówienia, publikacje i pamiętniki z dwudziestu lat (Mein langer Marsch: Reden, Schriften und Tagebücher aus zwanzig Jahren.) Rowohlt, Hamburg 1980 Niech każdy żyje na swój sposób (Jeder hat sein Leben ganz zu leben) – pamiętniki Rudiego Dutschkego z lat 1963–1979, pod redakcją Gretchen Dutschke;