Strefy wpływów Wszystko wskazywało na to, że przedsiębiorstwo Bell szybko podbije Kanadę i zmonopolizuje krajowy rynek telefonii. Tak się jednak nie stało. Mimo iż linie przesyłowe sięgały od Nowej Szkocji do stóp Gór Skalistych w Albercie to jednak przedsiębiorstwo postanowiło przede wszystkim zadbać o mieszkańców skupisk miejskich od Ontario po Atlantyk. Szybko też odstąpiono od trzech prowincji atlantyckich na rzecz innych, mniejszych przedsiębiorstw. W latach 90., przedsiębiorstwa te połączyły się (jako Aliant), ale Bell ma tam nadal większościowe udziały. Małe, niezależne przedsiębiorstwa oferujące usługi telefoniczne pojawiły się również w Quebecu i w Ontario. Bell od początku dość skutecznie usiłował je przejmować, ale jeszcze w roku 1980 było ich ponad 30, obsługujących przede wszystkim tereny gorzej zaludnione. Z kolei na zachodzie Kanady Bell walkę raczej przegrał, a teren (niekoniecznie wyznaczony granicami prowincji) został podzielony na strefy wpływów przedsiębiorstw takich, jak np. Telus (większość Kolumbii Brytyjskiej), NorthwesTel (odkupiony przez Bella od kolei, ale nadal dość autonomiczny), SaskTel (korporacja publiczna w Saskatchewan) i liczne mniejsze korporacje prywatne.