Granica litewsko-polska – granica państwowa między Republiką Litewską a Rzecząpospolitą Polską istniejąca formalnie od momentu uzyskania niepodległości Litwy od Związku Radzieckiego, tj. od 6 września 1991. Do 1991 roku obecna granica z Litwą, licząca 104 km, stanowiła część granicy z ZSRR i miała identyczny przebieg.
Tzw. przesmyk suwalski – na północnym wschodzie Polski, wzdłuż granicy z Litwą – pomiędzy obwodem królewieckim a Białorusią – jest uznanym przez NATO „jednym z najbardziej zapalnych punktów Europy”.
Przebieg granicy thumb|left|Trójstyk granic Polski, Litwy i Rosji Granica z Litwą biegnie od zbiegu granic Polski, Białorusi i Litwy na północ rzeką Marycha (lit. Mara), na wschód od miejscowości Berżniki i Sejny, następnie przecina jezioro Gaładuś (lit. Galadusys) i przybiera kierunek północno-zachodni, pozostawiając po stronie polskiej Burbiszki, Poluńce, Puńsk i Wojciuliszki, dochodzi do rzeki Szeszupa, na północ od miejscowości Rutka-Tartak, Maszutkinie i Wiżajny, do trójstyku (znak graniczny nr 1987) – zbiegu granic trzech państw Polski, Rosji (obwód królewiecki) i Litwy.