W dniu 9 listopada 1923 r. Brückner wziął udział w nieudanym puczu monachijskim. Z tego powodu otrzymał wyrok 1,5 roku pozbawienia wolności. Zwolniono go jednak zaledwie po 4,5 miesiącach więzienia, po czym ponownie objął przywództwo w swoim pułku SA. Niedługo później został on trzecim sekretarzem generalnym „Stowarzyszenia Niemieckiej Społeczności za Granicą” (Verein für das Deutschtum im Ausland, VDA). Pełnił ten urząd do roku 1927. Przez kilka kolejnych lat utrzymywał się z pracy przedstawiciela handlowego. W roku 1929 podjął stałe zatrudnienie w Niemieckim Instytucie Zagranicznym.
W roku 1928 Brückner otrzymał posadę adiutanta i osobistego ochroniarza Adolfa Hitlera; później doszedł do rangi głównego adiutanta przyszłego dyktatora (1930). Brückner znalazł się w najbliższym otoczeniu Hitlera; w propagandowym filmie pt. "Hitler über Deutschland" z roku 1932, zagrał, obok Josepha Goebbelsa i Seppa Dietricha, rolę najbliższego powiernika Hitlera.
9 listopada 1934 r. Hitler awansował Brücknera do stopnia SA-Obergruppenführera (odpowiednik generała broni). Po wypadku samochodowym, do którego doszło w tym samym roku, Brückner postarał się o zatrudnienie Karla Brandta w roli osobistego lekarza Hitlera. Brandt pozostawał u boku führera przez kolejne lata.