Talapoin (Miopithecus) – rodzaj ssaków naczelnych z podrodziny koczkodanów (Cercopithecinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce Zachodniej.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 26–45 cm, długość ogona 37–53 cm; masa ciała samic 0,75–1,1 kg, samców 1,2–1,4 kg.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1842 roku francuski zoolog Isidore Geoffroy Saint-Hilaire w artykule zatytułowanym Małpy Starego Świata, w szczególności rodzajach Gibbon i Semnopithecus, opublikowanego na łamach „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. Geoffroy Saint-Hilaire wymienił dwa gatunki – Simia talapoin von Schreber, 1774 i Miopithecus capillatus I. Geoffroy Saint-Hilaire, 1842 (= Simia talapoin von Schreber, 1774) – z których gatunkiem typowym jest (późniejsze oznaczenie) Simia talapoin von Schreber, 1774 (talapoin angolański).
Etymologia Miopithecus (Meiopithecus): meiōn ‘mniej, pomniejszy’; πιθηκος pithēkos ‘małpa’.