W 1920 roku emigrował do Turcji, w 1922 roku wykładał na Uniwersytecie Narodowym w Konstantynopolu. Następnie udał się do Bułgarii, a od 1924 roku żył we Francji. Od 1933 członek Groupe Académique Russe w Paryżu. W 1950 roku został przewodniczącym Związku Rosyjskich Ormian we FrancjiНезабытые могилы: А-Б. Российская гос. библиотека, 1999 s. 25 . Należał do masoneriiSerkov AI: Русское масонство. 1731 - 2000 гг: Энциклопедический словарь. Российская политическая энциклопедия 2001 s. 43.
Brat Gagik Siergiejewicz Agadżanian (1893–1970) i syn N. Agadjanian również byli lekarzami. Córka Catherine Agadjanian była matką francuskiego reżysera i scenarzysty Francisa Vebera.
Wybrane prace О корковом зрительном центре. СПБ: Тип.Н.Н.Клобукова, 1904 Роль психотерапии в дерматологии: Сообщено на IX Пирог. съезде. Санкт-Петербург: тип. Я. Трей, 1904 Über das kortikale Sehzentrum. Neurologisches Centralblatt 25, s. 1017, 1904 Ueber den Einfluss des Adrenalins auf das in Leber und Muskeln enthaltende Glykogen. Biochemische Zeitschrift 2, ss. 148-156, 1906 Об остро-протекающем паранояльном синдроме. Казань: Типо-лит. Имп. ун-та, 1908 Über die Kerne des menschlichen Kleinhirns. Abhandlungen der Königlich Preussischen Akademie der Wissenschaft 5, ss. 1-15, 1911 Основные проблемы при изучении душевных явлений. Пятигорск: электропеч. Г.Д.