Alija W 1904 roku Aharon Gordon wykonał aliję do Palestyny. W przeciwieństwie do większości młodych i świeckich pionierów biorących udział w drugiej aliji, Gordon był w średnim wieku (miał 48. lat), był słaby fizycznie i nigdy nie wykonywał pracy fizycznej. Pomimo to, od samego początku szukał pracy jako najemny robotnik rolny. Jednak z powodu braku doświadczenia nikt nie chciał go zatrudnić. Natomiast proponowanej mu pracy umysłowej w biurze Gordon nie chciał się podejmować. Wreszcie znalazł zatrudnienie w sadach cytrusowych w Petach Tikwie. Bardzo często chorował z powodu złych warunków mieszkaniowych i ciężkiej pracy. Opiekowali się nim jego przyjaciele. Był człowiekiem z zasadami i nigdy nie chciał przyjmować dobroczynnej pomocy, spłacając później każdą pomoc swoich opiekunów. Następnie przeprowadził się do Riszon le-Cijjon. To właśnie tutaj w 1909 roku przyjechała jego żona z córką. Syn nie chciał im towarzyszyć z powodu różnic w poglądach religijnych. Cztery miesiące po przybyciu do Palestyny jego żona zachorowała i zmarła. Gordon ostatecznie osiedlił się w 1912 roku w Galilei. Zamieszkał w kibucu Deganja Alef nad jeziorem Tyberiadzkim. Żył bardzo prosto i utrzymywał się jako najemny robotnik rolny. Nocami zajmował się filozofią, stając się kimś w rodzaju guru dla swoich młodszych kolegów. Zrobił on z pracy religię.