Opisywany przez Heraklita świat nie jest jednak chaosem. Przemiany ognia, ciągłe powstawanie i niszczenie, a więc fundamentalny konflikt będący u podstaw rzeczy, odbywa się zgodnie z kosmicznym prawem. Ten świat „był, jest i będzie wiecznie żyjącym ogniem, zapalającym się według miary i gasnącym”Diels-Kranz, 22 B 30. W innym fragmencie Heraklit pisze, że „istnieje jedna tylko mądrość: uznać rozum, który wszystkim rządzi, wszystko przenikając”Diels-Kranz 22 B 41. Tę „miarę” i ten „rozum” często utożsamia się właśnie z logosem.
Stoicy Stoicy przejęli wiele poglądów Heraklita. Diogenes Laertios donosi, że zdaniem stoików „Natura jest twórczym ogniem, systematycznie zmierzającym do tworzenia, powiewem ognistym i twórczym”. O Zenonie z Kition, założycielu szkoły stoików, tak pisał Cyceron: „Zenon określa naturę w ten sposób, iż nazywa ją biegłym w sztuce tworzenia ogniem zmierzającym systematycznie do płodzenia. […] Na tym polega rozum świata i […] dla tej przyczyny słusznie może być nazywany przezornością lub opatrznością”Cyceron, De natura deorum, II, 22, 57; wyd. polskie np.: Cyceron: Pisma filozoficzne. T. 1, O naturze bogów ; O wróżbiarstwie ; O przeznaczeniu;