Z dalszego opisu wynika, że również Tichwińska ikona Matki Bożej uległa zniszczeniu (nie ma jednak pewności czy chodzi o ikonę przywiezioną w 1654, czy o późniejszą kopię). Kolejną cerkiew wzniesiono około 1729, do której sprowadzono kolejną kopię ikony Tichwińskiej. W zapiskach z wizyty generalnej w 1789 można przeczytać: „pod tytułem Demetryusza męczennika w kollacyi JK Mci we wsi Żerczycach. Sytuowana z drzewa wybudowana w lisice wziętay okozuchowana tarcicami z zewnątrz na posłodze z dylów rżniętych potrzebujących reparacyi i pułapie dobrym z Tarcic, gontami pokryta kopułą i krzyżem żelaznym, częścią blachą dobita...”. Dalszy zapis wspomina o ikonie i zdobiących ją wotach. Ikona ta przetrwała do 1944.
Po likwidacji unii na Białostocczyźnie i przyłączeniu parafii do Kościoła prawosławnego, liczba parafian przekraczała 1000 osób (w 1847 r. – 1026). 25 maja 1872 poświęcono nowo zbudowaną, murowaną cerkiew (wraz z dzwonnicą) według projektu Leonarda Krzyżanowskiego. Rok później wzniesiono kaplicę cmentarną pod wezwaniem Świętych Wiery Nadziei, Luby i matki ich Zofii, do budowy której wykorzystano materiał ze starej cerkwi parafialnej. W 1878 do parafii należało 1440 osób. W latach 80. XIX w. na terenie parafii zorganizowano szkolnictwo cerkiewne – powstały szkoły gramoty w Zalesiu, Moszczenie, Pakaniewie i Zabłociu.