Punktację można wprowadzić, jakkolwiek się chce.
W innym wariancie gracze po prostu opuszczają grę po faulu.
W popkulturze Rosencrantz i Guildenstern nie żyją
Gra w Pytania pojawia się w sztuce Toma Stopparda, Rosencrantz & Guildenstern nie żyją oraz w skróconej wersji w adaptacji filmowej tegoż z 1990 roku. Poniższe jest cytatem ze sztuki:
R: Moglibyśmy zagrać w pytania? G: Po co? R: Dla praktyki! G: Stwierdzenie! Jeden – zero. R: Oszustwo! G: Jak? R: Jeszcze nie zacząłem. G: Stwierdzenie. Dwa – zero. R: Ty to liczysz? G: Co? R: Czy ty to liczysz? G: Faul! Bez powtórzeń. Trzy – zero. Pierwszy gem dla...
Whose Line is it Anyway?
Wariacja jest również odgrywania w show Whose Line Is It Anyway?, gdzie utworzone jest specyficzne otoczenie, zaś gracze są wymieniani po faulu. Zasady określające faul nie są tak restrykcyjne w tej wersji gry, ponieważ celem jest zabawienie publiczności, a nie określenie, kto jest najlepszym graczem. Zostaje pozostawione ocenie gospodarza, kto „wyrzuci” faulującego gracza, tak, by utrzymać grę szybką i zabawną. (Gospodarz zazwyczaj wyrzuca gracza za stwierdzenie, wahanie lub wybuchanie śmiechem).