Pozostałych przy życiu dwóch żołnierzy (sierżantów Ehuda Goldwassera i Eldada Regeva) wzięto do niewoli i uprowadzono w kierunku libańskiej wioski Ajta asz-Szab. Prawdopodobnie terroryści mieli po drugiej stronie granicy ukryty pojazd, który ułatwił im szybką ucieczkę z miejsca ataku. Całe zajście trwało nie więcej niż 10 minut. W tym czasie inni terroryści Hezbollahu ostrzelali z moździerzy siedem pobliskich izraelskich stanowisk obserwacyjnych, niszcząc kamery oraz linie komunikacyjne.
Próba pościgu Natychmiast po ustaniu ostrzału, dowództwo izraelskiej Dywizji Galil nakazało przeprowadzenie rutynowej kontroli wszystkich granicznych posterunków wojskowych. Bardzo szybko odkryto, że utracono kontakt z dwoma pojazdami Humvee patrolującymi granicę przy moszawie Zarit. W ciągu 20 minut od ataku, na miejsce zdarzenia dotarły ekipy ratownicze. Potwierdzono zniszczenie obu pojazdów, odkryto zabitych i rannych żołnierzy oraz stwierdzono uprowadzenie dwóch żołnierzy. Ogłoszony natychmiast alarm uruchomił obowiązującą od 1986 roku w izraelskiej armii tajną Dyrektywę Hannibala. Dyrektywa ta stwierdzała, że w odpowiedzi na każde porwanie izraelskiego żołnierza musi być podjęta, bez względu na życie jeńca, próba jego odbicia przy pomocy wszelkich dostępnych środków. W zaistniałej sytuacji, dowództwo uruchomiło tę Dyrektywę.