Bron odnajduje następnie ród strażników Graala, do którego należał Percewal.
W Didiot-Perceval, który zostanie przełożony na prozę zagubionego dzieła Roberta de Borona, Bron nazywany jest „Królem Rybakiem”. Jego historia jest przytoczona, podczas gdy Percewal powraca do swojego zamku, żeby dowiedzieć się więcej na temat tajemniczej wojny Króla. Król ten jest przedstawiony jako dziadek Percewala, a nie, jak w poprzednich utworach, jako wuj.
Wolfram von Eschenbach opiera się na historii Chrétiena de Troyes i powiększa ją w swojej epickiej powieści Parzival. Powraca do pojęcia Graala i wspólnoty mającej go chronić. Nazywa również postacie, które w pierwotnej wersji pozostały bezimienne: ranny Król „Titurel”, a Król Rybak „Anfortas”.
Cykl łączący Graala i Lancelota przedstawia wcześniejsze fakty z historii Króla Rybaka. Dwóch pozostałych przy życiu Królów epoki arturiańskiej to Pellam – ranny Król oraz Pellès, który ukartował pewien podstęp, w wyniku którego narodził się Galahad, syna Lancelota i Élaine de Corbénic.