Drzeworyt przedstawiający mózgowie, zamieszczony w pracy Varolia De Nervis Opticis in Humano capite|thumb Strona tytułowa Anatomiae sive de resolutione corporis humani (1592)|thumb Costanzo Varolio (Constantius Varolius, ur. 1543 w Bolonii, zm. 1575 w Rzymie) – włoski anatom, lekarz papieża Grzegorza XII.
Życiorys Był uczniem Giulio Cesare Aranzio, który z kolei uczył się u Wesaliusza. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1567. W 1569 roku senat Uniwersytetu Bolońskiego utworzył nadzwyczajną katedrę anatomii dla niego, z dodatkowym zadaniem nauczania anatomii. W tamtejszym teatrze anatomicznym stoi dziś rzeźba upamiętniająca Varolio. Później Varolio nauczał przypuszczalnie na rzymskim Uniwersytecie Sapienza.
Dorobek naukowy Wsławił się jako chirurg, usuwający z wprawą kamienie moczowe.
Jako anatom, Varolio pamiętany jest za jego prace nad nerwami czaszkowymi. Był pierwszym, który sekcjonował mózg od podstawy, a nie tak jak poprzednicy, od strony sklepienia. Metodę wydobycia mózgowia z czaszki i jego sekcji od podstawy opublikował w 1573 roku. Varolio opisał most mózgu (znany przez stulecia jako most Varola, pons Varoli) i odnogi mózgu.