Sezon 1976 ponownie rozpoczęła za kierownicą Marcha, lecz już po pierwszym wyścigu została zastąpiona przez Ronnie Petersona. Później zaliczyła jeszcze trzy starty w prywatnym zespole RAM Racing, ale zakwalifikowała się tylko do Grand Prix Austrii, w którym zajęła dwunaste miejsce. Był to jej ostatni występ w Formule 1 (łącznie w latach 1974–1976 zaliczyła ich dwanaście; najwięcej spośród wszystkich kobiet startujących w F1).
W dalszych latach kariery startowała w wyścigach samochodów sportowych i turystycznych. W 1977 roku wzięła nawet udział w wyścigu NASCAR na torze Daytona; z kolei w 1984 roku została pierwszą kobietą, startującą w cyklu DTMStrona Oficjalna DTM – Kobiety w historii cyklu (ang.).
Oprócz kilku mniejszych zwycięstw (Ignazio Giunti Trophy 1979, Ore di Mugello 1981), jej największym sukcesem było drugie miejsce w rundzie Mistrzostw Świata Samochodów Sportowych, 1000 km Monza w 1981 roku, gdzie partnerowała Giorgio Francii w prototypie Osella-BMW.
Pod koniec lat 80.