thumb|Niemiecka saperka (łopatka) z okresu I wojny światowej Saperka (także: łopatka, łopatka piechoty) – zminiaturyzowana forma łopaty, charakteryzująca się małą konchą (częscią roboczą) oraz krótkim styliskiem. Narzędzie przeznaczone głównie do prac ziemnych, niekiedy wykorzystywane również jako broń.
Historia i zastosowanie thumb|Rzymska łopatka z I-III w. n.e. Narzędzie stosowane głównie do prac ziemnych i jako zminiaturyzowana forma łopaty znane już od starożytności. thumb|Wojskowe saperki (łopatki) z okresu I wojny światowej oparte na patencie Linnemanna. Od lewej: 2 x austro-węgierskie, rosyjska, francuska thumb|Składana łopatka piechoty W 1869 r. duński oficer Mads Johan Buch Linnemann, opracował klasyczną wojskową wersję łopatki, która rok później została opatentowana i wprowadzona na wyposażenie armii duńskiej. W 1871 r. łopatkę Linnemanna przyjęto na wyposażenie znacznie większej armii austro-węgierskiej, a konstruktor otworzył w Wiedniu fabrykę. Łopatki pomysłu Linnemanna szybko zdobyły popularność, wchodząc na wyposażenie armii niemieckiej, francuskiej, rosyjskiej i innych. Niebawem w nieznacznie różniących się od siebie wariantach, stały się standardowym elementem ekwipunku żołnierzy (głównie piechoty), gdzie oprócz typowych prac ziemnych (jak np.