Według wymogów Wojska Polskiego z 2006 r. (Nr postępowania 88/L/MON/ZZSL/PN/ZO/2006), łopatka piechoty używana jest w formacjach wojsk lądowych jako indywidualne wyposażenie żołnierza i przeznaczona do wykonywania prac ziemnych (w warunkach wojennych do kopania okopów) oraz dokonywania pomiarówWymagania taktyczno-techniczne na dostawę sprzętu okopowego. Głownia łopatki piechoty wykonywana jest z blachy stalowej, zaś trzonek z drewna bukowego lub metalu.
Łopatką piechoty można posługiwać się w pozycji leżącej, klęczącej, siedzącej i stojącej pochylonej. Należy zagłębiać ją w ziemię ukośnie, a nie prostopadleSprzęt i materiały saperskie używane przy pracach saperskich.
W 1971 r. istniały dwie wersje łopatki piechoty: łopatka piechoty o stalowej, prostokątnej głowni i drewnianym trzonku, przechowywana w brezentowym pokrowcu; składana łopatka piechoty o głowni zakończonej w szpic, która po złożeniu o 90° tworzyła mały kilof, w całości wykonana z metalu, przechowywana w brezentowym futerale.