Otto Veraguth (ur. 13 maja 1870 w Chur, zm. 17 grudnia 1944 w Zurychu) – szwajcarski lekarz neurolog i psychiatra.
Życiorys Syn Theodora i Anny Christiny z domu Herold. W 1892 roku ukończył gimnazjum w Chur, po czym studiował na Uniwersytecie w Zurychu. Studia ukończył w 1898 roku. W 1900 habilitował się z neurologii na podstawie pracy Über nieder differenzirte Missbildungen des Centralnervensystems, w 1918 został profesorem nadzwyczajnym. Był przewodniczącym Szwajcarskiego Towarzystwa Neurologicznego w latach 1922–1924.
24 października 1901 roku ożenił się z Gertrud Keyser (1880–1962). Ich córką była Vrene Veraguth (1902–?). Dokumenty dotyczące Ottona Veragutha przechowywane są w archiwum w Bazylei.
Dorobek naukowy Opisał tzw. objaw Veragutha. Badał odruch psychogalwaniczny.
Wybrane prace Untersuchungen über normale und entzündete Herzklappen (1895) Ueber einen Fall von transitorischer reiner Worttaubheit (1900) Ueber Mikropsie und Makropsie (1903) Kultur und Nervensystem. Zurich, 1904 (z Giovannim Cloëttą) Klinische und experimentelle Beobachtungen an einem Fall vin traumatischer Läsion des rechten Stirnhirns (1907) Das psychogalvanische Reflexphänomen. Berlin, 1909 Neurasthenia. Berlin, 1910 Die klinische Untersuchung Nervenkranker.