303., po przyznaniu autorowi Nagrody Nobla.
Tytuł Według notatek zachowanych w archiwum Miłosza w Beinecke Library w New Haven, pisarz szukał tytułu, krążąc wyobraźnią wokół obrazu rzeki, by odchodząc od Niewiaży i wymyślonej Vezy oraz przepływającej koło Lascaux Vézère, odnaleźć japońskiego poetę Issa (1763–1828), którego nazwisko miało w sobie wdzięk, tajemniczość i wężowatość meandrującego korytaA. Franaszek, Miłosz. Biografia, Kraków 2012, s. 571.. Inaczej uzasadniał tytuł w przypisie po latach do jednego z wydań powieści: Wybrałem nazwę Issa, bo prawdopodobnie jest bardzo stara (…), a nosi ją kilka rzek w Europie. Poza tym inna rzeka litewska, Dubissa, z nią się kojarzy. W tym moim unikaniu nazwy prawdziwej dopatruję się chęci zapewnienia sobie swobody w snuciu baśniCz. Miłosz, Przypis po latach, [w:] Cz. Miłosz, Dolina Issy, Kraków 2000, s. 5.. Pierwowzorem Issy była żmudzka rzeka Niewiaża, w której dolinie znajdowało się miejsce urodzin poety, w powieści występujące jako Ginie.