Max Slevogt, właśc. Franz Theodor Max Slevogt (ur. 8 października 1868 w Landshut, zm. 20 września 1932 w Leinsweiler-Neukastel) – niemiecki malarz impresjonista, grafik, ilustrator i scenograf. Wraz z Lovisem Corinthem i Maxem Liebermannem jeden z czołowych przedstawicieli niemieckiego malarstwa plenerowego.

Życiorys Był synem bawarskiego wojskowego; po śmierci ojca przeniósł się wraz z matką do Würzburga, gdzie spędził lata nauki szkolnej (1874-1884). W latach 1885–1889 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, a jego wczesne prace, utrzymane w ciemnej tonacji, stanowią przykład dominującego tam stylu akademickiego. W 1889 odwiedził Paryż, gdzie uczęszczał do Académie Julian. W 1896 rysował karykatury dla czasopism „Simplicissimus” i „Jugend”. W 1897 miał swoją pierwszą indywidualną wystawę w Wiedniu.

W końcowych latach XIX wieku kolorystyka jego prac stała się jaśniejsza. W 1900 odwiedził ponownie Paryż, gdzie jego obraz Szeherezada został wystawiony w pawilonie niemieckim podczas wystawy światowej. W tym samym czasie znaczny wpływ wywarło na niego malarstwo Edouarda Maneta. W 1901 dołączył do stowarzyszenia Berliner Secession.