W sierpniu 1917 Schleich zestrzelił 7 samolotów wroga, we wrześniu 17.
Kiedy po przebytej chorobie już po trzech dniach wystartował do lotu bojowego, okazało się, że z minuty na minutę stawał się coraz słabszy i musiał podjąć decyzję o powrocie na lotnisko. W czasie lotu powrotnego zaatakowały go 3 Spady – Schleichowi udało się zestrzelić jeden z nich. Następne 5 miesięcy musiał jednak spędzić w szpitalu.
Po powrocie został dowódcą bawarskiej Jagdstaffel 32b. 14 czerwca 1918 został odznaczony bawarskim orderem Maxa-Josepha, co dawało mu prawo do tytułu szlacheckiego. Później Eduard Ritter von Schleich mianowany został dowódcą JG 4b, w skład którego wchodziły bawarskie Jagdstaffeln (Jastas). Do końca wojny odniósł w sumie 35 zwycięstw powietrznych.
Okres międzywojenny i II wojny światowej Po wojnie był pilotem Lufthansy i działaczem aeroklubu monachijskiego, a w latach 30. powrócił do służby. W 1938, po szkoleniu na bombowcach nurkujących, został mianowany dowódcą pułku Junkersów 87.