Kazimierz Albin Sokołowski herbu Pomian (ur. 1762, zm. 13 marca 1837 w Orłowie) – starosta inowrocławski, generał major ziemiański powstania wielkopolskiego w 1806 roku.
Był synem chorążego kruszwickiego Adama i Elżbiety z Żychlińskich, bratem starosty kowalskiego Michała oraz Wojciecha.
W 1782 roku został wybrany na posła sejmowego dzięki poparciu kuzyna Serafina Sokołowskiego. W 1788 otrzymał nominację na starostę inowrocławskiego. Na sejmiku deputanckim w Brześciu Kujawskim 1792 wybrano go na jednego z delegatów województw kujawskich, wysłanych do króla z podziękowaniem za uchwalenie Konstytucji 3 maja.
Po zajęciu Kujaw przez władze pruskie w wyniku II rozbioru Polski wziął udział w powstaniu wielkopolskim. Na jesieni 1794 roku zorganizował składający się z dwóch szwadronów pułk milicji inowrocławskiej. Oddział ten należał do najdłużej walczących w powstaniu, działał pod Brześciem Kujawskim jeszcze w listopadzie.