Odarpi, syn Egigwy – nowela przygodowa autorstwa Aliny i Czesława Centkiewiczów, wydana w 1949 po raz pierwszy przez Spółdzielnię Wydawniczo-Oświatową Czytelnik.

Fabuła Akcja utworu rozgrywa się na Grenlandii w XX wieku. Utwór opowiada o dorastaniu chłopca w skrajnych warunkach Dalekiej Północy, z dala od wszelkiej cywilizacji. Tematyka koncentruje się wokół tematu przetrwania, walki o jutro. Autorzy przybliżają w swoim utworze kulturę inuicką, tradycję oraz mity i legendy. Narrator wypowiada się w trzeciej osobie.

Chłopiec, Odarpi, uczy się od ojca i matki sztuki przetrwania w tym trudnym terenie. Nabytą od ojca umiejętność budowania śnieżnego igloo wykorzystuje podczas śnieżnej zamieci, gdy musi się ratować przed zamarznięciem. Następną umiejętnością przejętą od ojca jest polowanie, do którego używa psiego zaprzęgu. Już podczas drugiego polowania udaje mu się zabić morsa, co pozwala jego rodzinie przetrwać trudny czas zimy. Po minięciu nocy polarnej chłopiec ponownie wyrusza na polowanie, którego łupem pada niedźwiedzica. Natomiast młody niedźwiadek zostaje przyjacielem chłopca. Młodzieniec pod nadzorem ojca nabiera wprawy w polowaniu. W cieplejsze miesiące poluje na ptaki i wybiera jaja z gniazd.