Po jego zajęciu przez Armię Czerwoną zgłosił się do komendantury, podając fałszywe nazwisko Nikołaj P. Smirnow. Został zmobilizowany jako szeregowiec do 716 samodzielnego batalionu saperów. W maju 1946 r. zdezerterował z niego, zamieszkując w Owruczu pod kolejnym fikcyjnym nazwiskiem Aleksandr I. Pietrow. Następnie przeniósł się do Tbilisi. W lipcu 1948 r. aresztowano go. W 1949 r. został skazany na karę 15 lat łagrów. W lutym 1953 r. wyszedł na wolność na mocy amnestii. Po ukończeniu kursu szoferskiego pracował jako kierowca we wsi Ust-Nera. W 1956 r. ponownie go aresztowano. Zmarł 21 czerwca w moskiewskim więzieniu na Butyrkach.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Radzieccy kolaboranci III Rzeszy Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Więźniowie Butyrek Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 1957