Po II wojnie światowej wspierała finansowo ośrodki katolickie w Polsce, m.in. Zakład dla Niewidomych w Laskach, Zakład Sióstr Niepokalanek w Szymanowie, Zakład św. Wincentego a Paulo w Pruszkowie. Dom i przyległy teren w Niterói przekazała siostrom felicjankom na planowaną szkołę i przytułek dla kobiet. Po przekształceniu Koła Polek w Koło Dobroczynne Pań Polsko-Brazylijskich (w styczniu 1967) ofiarowała na jego potrzeby teren 4500 metrów kwadratowych wraz z budynkami w Rio de Janeiro. W maju 1941 ufundowała w kościele św. Pawła w Rio de Janeiro witraż z wizerunkiem Matki Boskiej Częstochowskiej.
Za swoją wieloletnią działalność Stefania Płaskowiecka-Nodari obdarzona została tytułem członka honorowego Towarzystwa "Polônia" (3 kwietnia 1943) oraz członka dożywotniego Polskiego Czerwonego Krzyża. Otrzymała także szereg odznaczeń, m.in. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski nadany przez rząd emigracyjny w Londynie (3 maja 1947), Srebrny Medal Zasługi Brazylijskiego Czerwonego Krzyża (w październiku 1949), order papieski Pro Ecclesia et Pontifice (w marcu 1951).
Zmarła 17 lutego 1973, pochowana została w grobowcu rodzinnym na cmentarzu św.