Najbardziej znanym przykładem subwersji w języku jest zmiana znaczenia angielskiego słowa queer (z ang. dziwak, odmieniec), które było obelgą stosowaną przez homofobów. W latach 90. XX w. stało się samookreśleniem mniejszości seksualnych oraz wszystkich innych osób, które odmawiają reprodukcji opresywnej normatywności. Jednocześnie, słowa queer zaczęli używać także działacze na rzecz LGBT, naukowcy, filozofowie i teoretycy kultury. Reinterpretacja jego znaczenia spowodowała, że przestało być ono obelgą, konstruując afirmatywną kategorię tożsamościową.
W sferze zachowań subwersja uwidacznia się np. w przedstawieniach drag queens i drag kings, którzy, występując w przebraniach niezgodnych z ich płcią biologiczną, jednocześnie demaskują i podważają mechanizmy płci kulturowej, ukazując, że to, co powszechnie uznawane jest za naturalne, jest tylko wcześniej wytworzoną i znaturalizowaną norma społeczną. W gender subwersja służy do ukazania, iż antagoniczne wzorce płciowe są wytworem kultury, a więc – jak twierdzi Butler – np. "słowa mężczyzna i męskie mogą równie dobrze oznaczać ciało kobiety jak i mężczyzny – i na odwrót".