mały|Miejski Szpital dla Umysłowo Chorych powstały w 1888. Stan z 2025. Tablica pamiątkowa poświęcona osobie Aloisa Alzheimera, umieszczona na elewacji dawnej willi dyrektora kliniki przy ul. Bujwida 42; projekt prof. Łucji Skomorowskiej-Wilimowskiej|thumb Klinika psychiatryczna we Wrocławiu powstała w 1876 roku w Szpitalu Wszystkich Świętych (niem. Allerheiligen-Hospital, później Szpital Wojewódzki im. J. Babińskiego przy pl. Jana Pawła II 8), a jej kierownikiem został profesor nadzwyczajny psychiatrii Heinrich Neumann, wcześniej prymariusz oddziału psychiatrycznego.
Następcą zmarłego w 1884 roku Neumanna był jego uczeń, Carl Wernicke. Współpracownikami Wernickego byli m.in. Karl Heilbronner i Hugo Liepmann. Za jego kadencji przeniesiono klinikę do nowo wybudowanego Miejskiego Szpitala dla Umysłowo Chorych (niem. Städtische Irrenanstalt). Wernicke uzasadniał potrzebę wybudowania nowej siedziby dla kliniki trzykrotnym wzrostem zachorowalności na choroby umysłowe w latach 1872-83, przy przyroście liczby mieszkańców o około 40%. Neorenesansowy projekt szpitala przedstawił w 1881 roku ówczesny miejski radca budowlany architekt Johann Robert Mende, zmodyfikował go już w czasie realizacji jego następca Richard Plüddemann. Zakład leczniczy mieścił się na Przedmieściu Odrzańskim, przy Göppertstrasse 25 (dziś ul. Kraszewskiego 25)Ok.