W 1162 dołączył do kurii Aleksandra III we Francji. Prawdopodobnie w grudniu 1165 uzyskał promocję do rangi kardynała prezbitera Santa Pudenziana (po raz pierwszy poświadczony w tej godności 18 marca 1166). Jego imię po raz ostatni występuje w bulli papieskiej datowanej 29 lipca 1178; prawdopodobnie niedługo po tej dacie zmarł, być może 12 września 1178Dzień 12 września podaje XIII-wieczny nekrolog kongregacji S. Reno w Bolonii, jednak z błędną datą roczną 1282 (!). Brixius, s. 113..

Historyk i hagiograf Kardynał Boso jest autorem żywotów papieży począwszy od śmierci Stefana V w 817 roku aż do współczesnego mu Aleksandra III, które weszły w skład Liber Pontificalis. Jego dzieła należą do pierwszorzędnych źródeł na temat historii papiestwa w XII wieku, zwłaszcza do okresu schizmy 1159–78. Był także autorem żywotów świętych oraz kilku traktatów teologicznych. Ponadto zachowało się ponad 20 wydanych przez niego dokumentów z lat 1157–59, kiedy był kamerlingiem Kościoła, które dają wgląd w sposoby zarządzania terytoriami papieskimi w połowie XII wieku.

Przypisy