Z pamiętników pułkownika.
W 1878 roku wrócił z emigracji do Galicji i osiadł we Lwowie.
21 stycznia 1933 prezydenta RP Ignacy Mościcki nadał Krzyż Niepodległości z mieczami „poległym i zmarłym Powstańcom 1863 r., jako symbol uznania ich zasług w walce o niepodległość Polski”.
Przypisy
Literatura Eligiusz Kozłowski, Roman Żelewski, Teofil Łapiński, w: Polski Słownik Biograficzny, t. XVIII, 1975, s. 214-216.
Linki zewnętrzne (tłumaczenie na j. rosyjski) Publikacje Teofila Łapińskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarsko-Królewskiej Terezjańskiej Akademii Szlacheckiej Kategoria:Działacze Wielkiej Emigracji Kategoria:Generałowie powstania styczniowego Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Osoby niosące pomoc powstaniu styczniowemu Kategoria:Polacy w Imperium Osmańskim 1795–1918 Kategoria:Polacy we Francji 1795–1918 Kategoria:Polscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Powstańcy styczniowi odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Powstańcy węgierscy (1848–1849) Kategoria:Powstańcy kaukascy Kategoria:Polacy – wojskowi armii tureckiej Kategoria:Zmarli w 1886 Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Żołnierze Gwardii Narodowej w Galicji (1848) Kategoria:Oficerowie Legionu Polskiego na Węgrzech