Godność kanonika kapituły warmińskiej otrzymał w 1526, zajmując miejsce zmarłego Jana Chrapickiego. Rzadko przebywał na Warmii, ale regularnie współpracował jako lekarz z Mikołajem Kopernikiem (który na jego rzecz zrezygnował w 1538 z godności scholastyka Świętego Krzyża we Wrocławiu). W 1532 i 1536 razem z Kopernikiem prowadził kurację biskupa Maurycego Ferbera, a w 1541 obaj kanonicy-lekarze korespondowali w sprawie choroby jednego z dworzan księcia Albrechta Hohenzollerna w Królewcu. Od 1547 (po śmierci kanonika Pawła Płotowskiego) Solfa był prepozytem kapituły warmińskiej. Rok później występował przeciwko kandydaturze Tiedemanna Giesego na biskupa warmińskiego, popierając Stanisława Hozjusza, a w 1550 po śmierci Giesego sam znalazł się na królewskiej liście kandydatów na warmińską stolicę biskupiąBorawska, op. cit., s. 229; Oracki, op. cit., s. 155..
Pochowany w katedrze na Wawelu.
Przypisy
Bibliografia
Teresa Borawska, Solfa Jan Benedykt, w: Słownik biograficzny kapituły warmińskiej (redaktor Jan Guzowski), Olsztyn 1996, s. 228–229 (błędna data urodzenia: 1438). Tadeusz Oracki, Słownik biograficzny Warmii, Prus Książęcych i Ziemi Malborskiej od połowy XV do końca XVIII wieku, tom II: L–Ż, Olsztyn 1988, s.