thumb|300px|Dowództwo Frontu Północnego (1917). Bołdyriew stoi pierwszy z lewej Wasilij Gieorgijewicz Bołdyriew ros. Василий Георгиевич Болдырев (ur. w Syzraniu, zm. 20 sierpnia 1933 r. w rejonie Nowosybirska) – generał porucznik, profesor, rosyjski wojskowy, dowódca wojsk białych na Syberii podczas wojny domowej w Rosji.
Życiorys Ukończył średnią szkołę geodezyjną w Penzie, zaś w 1895 r. Oficerską Szkołę Topograficzną w Sankt Petersburgu. Oficer od 1895. Służył w stopniu podporucznika w wojskowym korpusie topografów. W 1903 r. ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego.
Dowódca kompanii, oficer do zadań specjalnych w 4 Korpusie Armijnym (KA). Uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej w latach 1904–1905 jako oficer w sztabie 22 Dywizji Piechoty; 3-krotnie był ranny. Od 28 października 1906 r. był adiutantem w sztabie 18 Korpusu Armijnego, zaś od 8 września 1907 r. – XX Korpusu Armijnego. W 1908 r. awansował do stopnia podpułkownika. 29 marca 1909 r. został oficerem do zadań specjalnych w sztabie 20 Korpusu Armijnego. Od 1911 r. wykładał taktykę wojsk technicznych w Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego. Pułkownik z 1911. W 1914 został profesorem nadzwyczajnym.