Do Budapesztu ostatecznie wrócił w 1927 roku. Wydał pierwszy i ostatni numer czasopisma Nagykörút, po czym zabrał się, wspólnie z przyjacielem z dzieciństwa László Nádasim, za pisanie komedii teatralnych. Ich pierwszą wspólną sztukę zatytułowaną Gengszteridill (Idylla gangszterska) wystawiono w 1932 roku. Rejtő robił się coraz popularniejszy, pisał już teraz teksty do kabaretów i operetek. Jedna z jego najpopularniejszych sztuk Aki mer, az nyer (Kto ryzykuje ten w kozie nie siedzi) doczekała się ponad stu pięćdziesięciu przedstawień.
Równocześnie zabrał się za pisanie literatury bulwarowej. Pierwsze tytuły – Párizsi front (Paryski front), Vissza a pokolba (Z powrotem do piekła), Minden jó, ha vége van (Wszystko dobre co się kończy), czy też Jó üzlet a halál (Dobry interes śmierć) – ukazały się w groszowym wydaniu. Początkowo książki wydawał pod pseudonimem Lavery jednak zachęcony ich sukcesem wkrótce przyznał się do ich autorstwa. Pod wpływem wydawnictwa Nova argumentującego, że czytelnicy chętniej kupują książki angielskich pisarzy przyjął pseudonim P.Howard. Powieści o dzikim zachodzie pisał pod pseudonimem Gibson Lavery.