W reakcji na te zdarzenia Porfiriusz wysłał w 398 Marka, swego diakona i kronikarza, do Konstantynopola, by uzyskać tam nakaz zamknięcia pogańskich świątyń w Gazie. Do miasta wysłano oddział żołnierzy pod wodzą Hilariusa celem wykonania tego zadania. Jednakże najważniejsza świątynia, Marneion, pozostała nienaruszona, gdyż poganie przekupili Hilariusa znaczną sumą w zamian za odstąpienie od jej zniszczenia (Vita 27). Akcja ta nie spowodowała zmiany sytuacji miejscowych chrześcijan, którym nadal odmawiano prawa do pełnienia jakichkolwiek funkcji publicznych, uważano ich za krnąbrnych niewolników (Vita 32).
Zimą 401/402 Porfiriusz udał się do Konstantynopola osobiście, w towarzystwie biskupa Cezarei Nadmorskiej. Tamże obydwaj nakłonili wpływową cesarzową Eudokię, by uzyskała od cesarza nakaz zniszczenia Marneionu i innych pogańskich świątyń w Gazie. Dekret taki uzyskano ostatecznie w maju 402. Osiem świątyń: Afrodyty, Hekate, Słońca, Apolla, Kory (Persefony), Tyche oraz Hereion (poświęconą lokalnemu herosowi), a na końcu sam Marneion, zostało zburzonych lub spalonych.