Historia odkryć W 1835 roku Charles Darwin przez pięć tygodni przebywał na Galapagos i spotkał przedstawicieli obu pozostałych gatunków Conolophus, jednak nie dotarł do wulkanu Wolf, będącego jedynym siedliskiem C. marthae. Pomimo licznych wypraw naukowych prowadzonych później na terenie tego wulkanu obecność C. marthae pozostała niezanotowana aż do 1986 roku. Forma ta nie wzbudziła zainteresowania naukowców i dopiero w 2009 roku została uznana za odrębny gatunek z rodzaju Conolophus. Początkowo Gabriele Gentile i współpracownicy nieformalnie nazwali go rosada, co po hiszpańsku oznacza „różowy”, jednak nazwa ta byłaby niepoprawna z powodów nomenklatorycznych, dlatego ostatecznie gatunek został nazwany Conolophus marthae – nazwa gatunkowa marthae honoruje drugą córkę Gabriele Gentile – Marthę Rebeccę Gentile, która 20 sierpnia 2003 roku urodziła się martwa z powodu niedopatrzenia lekarza. Na holotyp desygnowano dorosłego samca, dożywotnio oznakowanego numerem 117. Passive Integrated Transponder o numerze 091-601-303 został wszczepiony w jego tylną nogę. Ze względu na niewielką liczebność C. marthae holotyp nie został zabity, jednak jeśli obserwacje dowiodłyby, że populacja gatunku wzrasta, zostałby schwytany i przeniesiony do placówki, w której przebywałby aż do śmierci.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Conolophus marthae · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.