maja status dywizji został zmieniony z ochotniczego na regularny. Wiosną uczestniczyła w ofensywie wojsk białych nad Kamą, w wyniku której m.in. odzyskano Wotkińsk. 27 czerwca w skład 15 Wotkińskiej Dywizji Strzeleckiej weszły oddziały 16 Sarapulskiej Dywizji Strzeleckiej. Dywizja składała się odtąd z 57 Wotkińskiego Pułku Strzeleckiego, 58 Kazańskiego Pułku Strzeleckiego, 59 Łaiszewskiego Pułku Strzeleckiego, 60 Czistopolskiego Pułku Strzeleckiego, dywizjonu konnego i dywizjonu artylerii. Po reorganizacji Frontu Wschodniego w lipcu 1919 r., dywizja została podporządkowana 1 Armii Syberyjskiej, zaś we wrześniu – Grupie Tobolskiej. Toczyła wówczas ciężkie walki w rejonie Tobolska. Resztki dywizji w tzw. Wielkim Lodowym Marszu Syberyjskim wycofały się na Zabajkale, gdzie zostały przeorganizowane w Wotkiński Pułk Strzelecki w składzie Armii Dalekowschodniej. Na przełomie grudnia 1919 r. i stycznia 1920 r. w rejonie Marinińsk-Krasnojarsk 58 Kazański i 59 Łaiszewski Pułki Strzeleckie dostały się do niewoli sowieckiej.
Żołnierze 15 Wotkińskiej Dywizji Strzeleckiej nosili na mundurach niebieskie wypustki i pagony z literami Втк. Pagony oficerów i praporszczików były białe na krawędziach.
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Белое движение. Энциклопедия гражданской войны, 2003
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dywizje piechoty Białej Armii Kategoria:Powstanie iżewsko-wotkińskie