W wyborach parlamentarnych w 1997 uzyskał reelekcję do niższej izby Oireachtas, podobnie jak w 2002, 2007 i 2011.
W latach 1997–2002 zajmował stanowisko przewodniczącego parlamentarnej komisji konstytucyjnej. Od 2002 do 2007 był ministrem stanu (niewchodzącym w skład gabinetu) w ministerstwie zdrowia i dzieci. 14 maja 2007, po wyborach parlamentarnych, został mianowany ministrem sprawiedliwości, równości i reformy prawa w gabinecie premiera Bertiego Aherna. Resortem tym w latach 1964-1968 kierował także jego ojciec.
7 maja 2008 objął stanowisko ministra finansów w gabinecie nowego premiera Briana Cowena. W październiku 2008, w okresie kryzysu gospodarczego, przedstawił projekt budżetu na następny rok. Wywołał on kontrowersje i protesty społeczeństwa irlandzkiego z powodu propozycji odebrania osobom powyżej 70. roku życia, których tygodniowe dochody przekroczyły określoną wielkość, prawa do tzw. karty medycznej. Jako minister finansów negocjował również i ostatecznie podpisał porozumienie o udzieleniu Irlandii przez MFW i UE pożyczki związanej ze skutkami kryzysu gospodarczego.