Lemire'a, jednego z poszkodowanych w zamachu, oraz prośby żony i córki Vaillanta skierowanej do prezydenta Sadi Carnota.
Przed śmiercią Vaillant zapowiadał rychły odwet, co zresztą sprawdziło się. W ramach odwetu za stracenie Vaillanta i innych anarchistów Émile Henry rzucił bombę w restauracji Terminus w Paryżu, zaś Santo Caserio 24 czerwca 1894 zasztyletował prezydenta Sadi Carnota. F. Xan-Neuf i Ch. Spencer napisali na cześć Vaillanta piosenkę Skarga Vaillanta.
Vaillant zainspirował Emila Zolę do stworzenia postaci Salvata, bohatera powieści Paryż. Do jego osoby nawiązał w powieści Dzwony Bazylei również Louis Aragon, którzy na łamach utworu wyraził swój pogląd, że policja francuska dobrze wiedziała o zamiarach Vaillanta, lecz im nie zapobiegła, by zyskać pretekst dla prześladowań całej lewicy.
Bibliografia
S. Berstein, P. Milza, Histoire du XIXeme siècle, Hatier, Paris 2006 D. Guerin, L'anarchisme : de la doctrine à l'action, Gallimard, Paris 1965
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1894 Kategoria:Francuscy zamachowcy Kategoria:Straceni przez dekapitację Kategoria:Francuscy anarchiści