Dmitrij Iwanowicz Fiediczkin, ros. Дмитрий Иванович Федичкин (ur. w Tambowie, zm. 24 października 1966 w San Francisco) – rosyjski wojskowy (pułkownik), jeden z przywódców powstania iżewsko-wotkińskiego w II poł. 1918.
Życiorys W 1902 r. ukończył szkołę realną w Orenburgu. Od lutego 1903 r. służył w orłowskim batalionie zapasowym. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej w latach 1904–1905; 3-krotnie był ranny. Został odznaczony Orderem Św. Jerzego IV klasy. W bitwie pod Mukdenem dostał się do niewoli japońskiej. 13 marca 1906 r. powrócił do Rosji. Ukończył szkołę junkierską piechoty w Kazaniu. Służył jako podporucznik w 6 zakaspijskim batalionie strzeleckim. Od 10 czerwca 1911 r. był porucznikiem w 13 turkiestańskim pułku strzeleckim. Brał udział w I wojnie światowej na froncie kaukaskim. Od 1916 r. dowodził kompanią pułku. Ponownie odznaczono go Orderem Św. Jerzego 4 klasy. Doszedł do stopnia kapitana. 29 października 1917 r. został zwolniony ze służby wojskowej, po czym przyjechał do Ufy. Wiosną 1918 r. należał do białogwardyjskiej organizacji antybolszewickiej w Kazaniu. Po jej rozbiciu przybył do Iżewska.