Instrukcja kodu maszynowego, podprogram wewnętrzny – instrukcja (lub inna konstrukcja semantyczna języka), zdefiniowana w składni określonego języka programowania, umożliwiająca programowanie fragmentów kodu źródłowego w języku maszynowym danego komputera.
Stosowanie podprogramów wewnętrznych Instrukcja kodu maszynowego jest specjalną instrukcją wprowadzoną, przez autorów niektórych implementacji języków wysokiego poziomu, w celu umożliwienia programowania hybrydowego: dany język wysokiego poziomu – język maszynowy. Taki sposób programowania jest stosowany przede wszystkim, w celu optymalizacji kodu wynikowego, szczególnie pod kątem wybranych fragmentów, mających istotny wpływ na wydajność wygenerowanego programu. Ponadto umożliwia programiście korzystanie z pewnych specyficznych cech konkretnego systemu komputerowego.
Języki programowania Większość języków programowania wysokiego poziomu nie definiuje w swoich standardach konstrukcji programistycznych, umożliwiających kodowanie fragmentów programu w kodzie maszynowym.